บทที่ 29 ครั้งแรก (2)

“ไม่มีวันค่ะ” ดารัณตอบทันที ในขณะที่ประตูห้องเปิดเข้ามามารดาของเธอเดินเข้ามาพร้อมกับคุณป้านลิน หญิงสาวได้เพียงแต่ยิ้มให้โดยที่ไม่พูดอะไรอีกเช่นเดียวกับชายหนุ่มที่นั่งนิ่งอย่างไม่สนใจอะไร และถึงตอนนั้นคนที่เจ็บปวดที่สุดยังไม่รู้เลยว่าจะเป็นเธอหรือเขากันแน่?

“กลับมาแล้วหรือคะ?” ทันทีก้าวเท้าเข้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ